منم شکسته ترین تکیه گاه من همه تو

چقدر دلهره دارم چقدر تنهایی

میان این همه طوفان پناه من همه تو

صدای گریه دنباله دار تو همه من

طنین قهقهه گاه گاه من همه تو

تو را ستودم و آنک منم که میسوزم

در آستانه دورخ گناه من همه تو

میان جنگل تاریک بی سرانجامی

چراغ کلبه سرد و سیاه من همه تو

تمام زندگی ام اشتباه تکراری است

ولی درست ترین اشتباه من همه تو